Formula – G 2009 final gününden itibaren hiç vakit kaybetmeden 2010 yarışlarında da başarıyı hedefleyerek çalışmalara başlamıştık. Sponsorluk görüşmeleri, mekanik – elektronik tasarım ve üretimler, test sürüşlerinin ardından artık tüm yılın emeğinin konuşacağı piste, İzmir Ülkü yarış pistine hareket etme vakti gelmişti.

4 Temmuz sabahı atölyede İzmir’de ihtiyaç duyabileceğimiz her ekipmanı kolileyerek işe başladık. Aracın yolculuğa hazırlanması ve kolileme işlerinin bitimine yakın, SOCRAT’ı İzmir’e nakil edecek tırımız fakülteye giriş yapmıştı. Hızlı ve güvenli bir şekilde aracı ve ekipmanları tıra yükledikten sonra aracımızı İzmir’e uğurladık. Bizler de valizlerimizi hazırlayıp 23:30 otobüsü ile İzmir yollarına düşecektik.

5 Temmuz sabahı piste ulaştığımızda SOCRAT bizden çok önce piste varmış, tırın içinde geçtiğimiz yıl şampiyonluğu elde ettiği padoğa yerleştirilmeyi bekliyordu. Aracı ve ekipmanları padoğa yerleştirdikten sonra TÜBİTAK’ın antrenman programını duyurmasını beklemekten başka yapacak bir şeyimiz yoktu. O esnada, diğer ekiplerin ( arkadaşlarımızın ) bizden önce piste geldiklerini, bir kaçının da yeni yeni gelmeye başladıklarını farkettik. Hasret gidermek için hemen SAİTEM’den arkadaşlarımızın yanına gidip bir süre sohbet ettik. TÜBİTAK’tan gelen açıklama üzerine 5 ve 6 Temmuz tarihlerinde antrenman yapılmayacağını öğrendiğimizde ufak bir hayal kırıklığı yaşasak da, bu sürenin sistemleri kalibre etmek için kullanılabilecek olması bizleri teselli etmişti.

Geçtiğimiz yılın getirdiği tecrübe ile ürettiğimiz aracın teknik kontrollerde sıkıntı yaşamayacağını biliyorduk, nitekim de öyle oldu. Teknik kontrol ve testleri başarı ile geçen SOCRAT artık piste çıkmak için sabırsızlanıyordu.

Sıralama turları ve final yarışı öncesinde antrenman için ayrılan tüm zamanlarda pistte olan aracımız attığı her turda performansı ile teori ile pratiğin birebir örtüştüğünü kanıtlıyordu. Antrenman turları boyunca bir çok strateji denenmiş, yarış durumu için kullanılacak stratejiler belirlenmiş, veri toplama ve telemetri sisteminin sorunsuz çalıştığı gözlenmişti. Her ne kadar patlayan lastiğimiz dolayısıyla bir antrenman programını yarıda kesmek zorunda kalsak da, ayrılan kısıtlı zamanı mümkün olduğunca verimli kullandığımıza inanıyoruz.

Antrenmanlar, kalibrasyonlar geride kalmış, sıralama turları sabahı gelmiş çatmıştı. Sıralama turları öncesi tüm kontrolleri tamamlayıp, SOCRAT’ın performansı izlemek için tribünde yerimizi almıştık. Sıralama turlarını atacağımız grubun sırasını beklerken diğer grupları da izliyorduk. İzmir Yarış Pisti’nin bugüne kadar görebileceği en hızlı iki araç adeta gözle takip edilemiyordu. Atılım Üniversitesi’nin iki aracı eşsiz performans ile sıralamada ilk iki pozisyonu alacaklarının sinyalini veriyordu. Öyle de oldu, final yarışına Atılım Üniversitesini iki aracı ilk iki pozisyonda başlayacekken, ODTÜ’nün aracı üçüncü pozisyonda, SOCRAT ise yarışa dördüncü pozisyonda başlayacaktı. SOCRAT’tan daha iyi bir performans beklerken pistte esen rüzgarın aracı virajlarda tehlikeye sokması ve yavaş seyir eden araçların frenlemeye neden olmaları dolayısıyla yine de makul sayılabilecek bir sırada yarışa başlayacaktık.

Sıralamada aldığımız pozisyon bizleri bir an için sevindirse de, aracı padoğa almamızla tüm ekibi bir hüzün kapladı. Sıralama turlarında MPPT’lerimizden biri arızalanmıştı, İstanbul – İzmir nakliyesinde de anlam veremediğimiz bir şekilde arızalan yedek MPPT’miz de akıllara gelince, final yarışı için endişelenmeye başlamıştık. Bahsi geçen iki MPPT’nin arızası hemen tespit edilip, değiştirilecek malzemeleri temin etmek için bir kaç arkadaşımız İzmir merkeze geçmişlerdi.

Ümitsizliğe kapıldığımız o anlarda durumumuzdan haberdar olan Atılım Üniversitesi ekibi aynı MPPT’yi kullandığımız için ellerinde bulunan yedek MPPT’yi hiç düşünmeden kullanabileceğimizi belirttiler. Bu tutumları ile aslında sadece araçlarımızın yarıştığını, ekipler arasında hiç bir rekabetin olmadığını ispatlayan Atılım Üniversitesi Güneş Enerjili Araç Takımı’na ekibim adına içten teşekkürlerimi iletiyorum.

Final yarışı gecesi arızalanan MPPT’lerin güven vermemesi dolayısıyla, Atılım Üniversitesi ekibinden ödünç aldığımız MPPT’nin kalibrasyonlarını tamamlayıp, son kontrolleri de yaptıktan sonra artık SOCRAT final yarışı için tam anlamıyla hazırdı. Artık final yarışı öncesi SOCRAT’ı son kez yalnız bırakacaktık. Final yarışı sabahı, ekip son derece gergin bir şekilde aracı seremoniye hazırlarken, diğer taraftan da tribünde aracın performansını izleyeceğimiz telemetri sistemi kuruluyordu. Tüm detaylar hazır olduktan sonra, SOCRAT seremoni geçişini tamamladı. Artık başlangıç için damalı bayrağın sallanmasını bekliyordu. Yarış esnasında pilotumuz Ahmet ile ben iletişimde olacağımdan, aracın yanında iletişimi son kez kontrol ettikten sonra ben de tribünde yerimi almıştım.

Damalı bayrak sallandı, start verildi. Tribünden Ahmet’in önündeki üç araçtan kalkış esnasında nasıl sıyrıldığını hayranlıkla izliyorduk. Yarışın başlaması ile birlikte araçtan alınan verilere bağlı olarak pilotu yönlendiriyor, ve performansını analiz ediyorduk. Yarışa ilk turdan itibaren birinci sırada başlayan SOCRAT, 25 tur boyunca birinciliği elden bırakmayarak damalı bayrağı görmüş ve 2010 yarışlarında da Türkiye Şampiyonluğunu elde etmişti. İki damalı bayrak arasındaki 25 turun detaylarını pilotumuz Ahmet’in kaleminden okuyacağız.

Yarış bitmiş, aracımızı son kontrollerin yapılacağı pit çıkışına bırakmıştık. Sakarya Üniversitesi’nin SAGUAR NL isimli aracı ikinci, ODTÜ’nün aracı ise üçüncü olmuştu. Ancak yarış bitiminde SAİTEM ekibinin ‘İstanbul, İstanbul’ , SOCRAT ekibinin ise ‘Saguar, Saguar’ tezahüratları aslında derecenin çok da önemli olmadığını, teknoloji üretmeyi amaçlayan ekipler arasında rekabetin değil , paylaşıma dayalı bir ilişkinin yer alması gerektiğini gösteriyordu.

Tübitak Formula – G 2010 yeni tecrübeler ve dostluklar getirdi bizlere , bu yolda nice yeni tecrübelere ve dostluklara...

Serhan TUNCA